Hedwig Slot: nooit op gerekend

Het verhaal van een gedupeerde legakker-eigenaar

Voor velen zijn de legakkers van Vinkeveen niet zomaar een plek om te recreëren, maar een tweede thuis; een ankerpunt vol herinneringen, opgebouwd over generaties. Hier, tussen het wuivende riet en het kabbelende water, vinden mensen hun rust, hun vrijheid en hun geluk. Maar nu, na tientallen jaren van zorg, liefde en toewijding, dreigt hun paradijsje te veranderen. Niet omdat ze dat willen, maar omdat regels plots veranderen en het verleden lijkt te worden uitgewist. Wat doet het met je als je na een leven lang bouwen, genieten en aanpassen. Regelmatig laten wij eilandbewoners aan het woord met hun verhaal.

,In 2002 hebben wij een groot stuk van de legakker achter Waeterrijck kunnen kopen. Een stuk van 6000 m2, waarvan 2/3 land is. Wij wisten dat de bestemming natuur met dagrecreatie was en hebben dus nooit iets gebouwd. Wel hebben wij beschoeiing laten aanleggen en onderhouden we de grond. Het is altijd ons plan geweest om de grond in vieren delen en daarna twee delen van te verkopen zodat we de ontwikkeling van de overige twee delen zouden kunnen bekostigen. Voor elk van onze twee kinderen een deel.

Er werd al jaren gezegd dat er een nieuw bestemmingsplan aan zou komen met meer bebouwingsmogelijkheden. Daar hebben we dus netjes op gewacht. Tot onze grote schrik bleek er, toen in april 2023 het ontwerpbestemmingsplan gepresenteerd werd, een verbod in te staan op de vorming van nieuwe kavels. Omdat wij ons daardoor ernstig benadeeld voelden en het ook onrechtvaardig vonden tegenover degenen die tot die datum wel hadden kunnen verkavelen, vaak in kleine perceeltjes, en illegale bouwsels nu gelegaliseerd zouden kunnen worden, hebben wij een zienswijze ingediend op het bestemmingsplan.

Wij waren dan ook opgelucht dat de gemeente kennelijk onze argumenten stevig genoeg vonden om aan het concept bestemmingsplan dat aan de gemeenteraad zou worden voorgelegd, een coulance regeling toe te voegen, bestemd voor legakker eigenaren zoals wij. Als je kavel groot genoeg was om te splitsen in kavels van minimaal 750 m2, zou dat alsnog mogen. Onze nieuw te vormen kavels van elk 1500 m2 voldeden daar dus ruimschoots aan.
We hebben er nooit op gerekend dat te elfder ure toen de reguliere inspraakprocedure al voorbij was, door een aantal politieke partijen enkele zeer ingrijpende amendementen werden ingediend, waarvan het weer opheffen van de coulanceregeling (amendement A15) er een was.

Tegen het advies van de wethouder in, werd dit amendement vervolgens aangenomen. Dat betekent voor ons dat waar wij dachten dat het eind in zicht was en wij eindelijk onze plannen zouden kunnen gaan uitvoeren, nu weer een periode van wachten is begonnen. Uiteraard hebben we samen met andere gedupeerden van het intrekken van de coulanceregeling bezwaar aangetekend bij de Raad van State. Maar deze procedure zal naar verwachting twee tot drie jaar gaan duren.


Inmiddels is duidelijk dat er zo’n 50 bezwaren zijn ingediend! Ook volgens de woordvoerder van de Raad van State een voor een bestemmingsplan uitzonderlijk hoog aantal. Onze hoop is nu gevestigd op de (nieuwe) gemeenteraad. Zij kunnen zolang de procedure bij de Raad van State loopt, te allen tijde terugkomen op eerder genomen besluiten en de meest ingrijpende amendementen, waar amendement A15 er een van is, intrekken en zo weer in grote lijnen uitkomen bij het, oude concept-bestemmingsplan. Dat zou ons, en de gemeente, veel kopzorgen en advocaatkosten besparen.

Ook een bijzonder verhaal te vertellen?

Stuur jouw ‘Mijn verhaal’ naar: mijnverhaal@legakkervinkeveen.nl of vul onderstaand contactformulier in.

    Verhalen van bewoners en betrokkenen

    Hier delen bewoners en liefhebbers hun schrijnende ervaringen over het verlies van contact tussen gemeente en zorgdragers van de Vinkeveense plassen.

    Kees en Inge begonnen met een tent en bezitten nu een blokhut van plusminus twintig vierkante meter. De maten vallen binnen de regels van het nieuwe bestemmingsplan, maar de terrassen voldoen niet aan de extra strenge regels.

    Kees en Inge

    Willen hun eiland voor geen goud missen

    Meteen is voor hen ook duidelijk dat de nieuwe regels inconsequent zijn. ,,Ik zou de luifel van onze blokhut moeten afbreken, terwijl wij op onze andere kavel die aansluit op dit stuk van de legakker wel een compleet nieuwe blokhut zouden mogen bouwen. Hoe verzin je het.”

    Bewoners René en Hanneke

    Een duidelijke taakverdeling

    Op bezoek bij vrienden en werden meteen verliefd, toen bleek er ook nog eens plek te huur vlak bij hen. Het eiland, destijds compleet overwoekerd en ruig, hebben ze in de loop der jaren omgetoverd tot een eenvoudige maar fijne plek. Er staat een gezellige blokhut.

    Michael en Sascha

    Eiland de tegenhanger van het stadsleven