Bezwaarmakers A22 – De Ronde Venen

René en Hanneke, heel erg gelukkig op hun eiland:

,,We hebben ons altijd aangepast aan de natuurlijke omgeving”

Voor velen zijn de legakkers van Vinkeveen niet zomaar een plek om te recreëren, maar een tweede thuis; een ankerpunt vol herinneringen, opgebouwd over generaties. Hier, tussen het wuivende riet en het kabbelende water, vinden mensen hun rust, hun vrijheid en hun geluk. Maar nu, na tientallen jaren van zorg, liefde en toewijding, dreigt hun paradijsje te veranderen. Niet omdat ze dat willen, maar omdat regels plots veranderen en het verleden lijkt te worden uitgewist. Wat doet het met je als je na een leven lang bouwen, genieten en aanpassen. Regelmatig laten wij eilandbewoners aan het woord met hun verhaal.

,,Je voelt je hier werkelijk vrij. Ons eiland op de Vinkeveen Plassen en de afwisseling van leefomgeving werken heel heilzaam”, vertellen René Driedonks (77) en Hanneke Wichman (74) over hun paradijsje dat ze in 1992 in een ‘vreselijk’ vervallen staat aantroffen. René, in het verleden werkzaam als biochemicus, en zijn partner, voorheen maatschappelijk werkster, gingen daar aan de slag. Dit stukje Vinkeveen werd hun ‘herstellingsoord’ en de ideale speelplek voor hun drie kinderen. De jongste was destijds 8 jaar en de oudste 12 jaar oud.

Er kwam tussen René en Hanneke een duidelijke taakverdeling op het eiland. ,,Ik de schoffel en René de zaag”, lacht Hanneke, maar ondertussen zijn ze wel ruim dertig jaar verder. En ze genieten nog van elk moment, van elk jaargetijde en van de natuur om hen heen. Eerder werd er overnacht op een aak (ipv ark), maar toen er elders op de legakkers blokhutten werden gebouwd, bleven zij niet achter. Hun eiland werd ook beschoeid. Dat is noodzakelijk maar kostbaar, anders zinkt de legakker weg in de plassen.

Nog steeds ligt er voor hun Vinkeveense paradijsje hun Friese Schouw, ‘een juweeltje met een stamboeknummer’. Maar het sportieve stel is ook te zien in hun gave kano waarmee ze samen de plassen verkennen.

Schaduw

Het afgelopen seizoen lag er ondanks het eilandgeluk een schaduw over het eiland van René en Hanneke. Ze volgden de ontwikkelingen in de gemeenteraad van De Ronde Venen rond het bestemmingsplan op de voet. Het resultaat was uiteindelijk voor hen teleurstellend. Ze werden verrast door de turbulente ontwikkelingen, omdat er op het allerlaatste moment opeens zware beperkingen werden doorgevoerd voor de maximale bouwmaten van de huisjes op de eilanden.

,,Wat wij de afgelopen tientallen jaren hebben gezien is een enorme verrommeling op de legakkers op de Vinkeveense Plassen. De gemeente De Ronde Venen heeft tientallen jaren geen regels gesteld voor de bebouwing. Door die houding heeft het gemeentebestuur de huidige situatie zelf in de hand gewerkt”, stelt René vast.

Op basis van de laatste amendementen van de gemeenteraad die zijn doorgevoerd kan de bebouwing van René en Hanneke niet helemaal intact blijven. Meteen is voor hen ook duidelijk dat de nieuwe regels inconsequent zijn. Ze hebben drie stukjes eiland. ,,Ik zou de luifel van onze blokhut moeten afbreken, terwijl wij op onze andere kavel die aansluit op dit stuk van de legakker wel een compleet nieuwe blokhut zouden mogen bouwen. Hoe verzin je het.”

Het stel erkent onmiddellijk dat de bezitters van legakkers in de ‘Rode Lus’ nog veel meer worden gedupeerd dan zij. Deze recreanten kunnen op basis van het laatste bestemmingsplan inpakken en wegwezen. In hun ogen een zeer onrechtvaardige uitkomst van een proces dat ze op de voet volgden en waarin ze ook vertrouwden op een goede afloop omdat de gemeente consequent de gevolgen van het nieuwe plan communiceerde.

Het vertrouwen in de lokale politiek van René en Hanneke is hierdoor flink gedaald. Ze hebben nu hun kaarten gezet op de hoogste bestuursrechter van Nederland, de Raad van State waar de actiegroep Beroep Amendement22 bezwaar heeft aangetekend. ,,Wij hebben ons door de jaren heen altijd bescheiden opgesteld, Onze blokhut is beperkt qua omvang en is landschappelijk verantwoord.

Ook een bijzonder verhaal te vertellen?

Stuur jouw ‘Mijn verhaal’ naar: mijnverhaal@legakkervinkeveen.nl of vul onderstaand contactformulier in.